با اولین برخورد، نت ابتدایی فلفل سیاه و هل تیره خودش را نشان می‌دهد؛ ادویه‌هایی که مثل جرقه‌ای کوتاه اما پرقدرت، هوش را می‌ربایند. تلخی معتدل هل همراه با سوزش ملایم فلفل، آغازگر شخصیت قوی لاگانوف است—شخصیتی که نه شتاب‌زده است، نه پر سر و صدا. درست مثل مردی که با یک نگاه، احترام را به دست می‌آورد.

چند لحظه بعد، نت‌های میانی ظاهر می‌شوند؛ نت‌هایی که روح عطر را شکل می‌دهند. در این بخش، ترکیب چوب صندل سوخته با دارچین تیره و یک رگه‌ی عمیق از تانکوی تلخ، فضایی گرم، دودی و مردانه می‌سازند. صندل سوخته، حسی از شب‌های جنگلی می‌دهد؛ همان بوی چوبی که پس از گذر آتش باقی می‌ماند—خشک، تلخ و بی‌واسطه. دارچین اما با گرمای خاموشش، تلخی عطر را کمی نرم می‌کند؛ نه برای اینکه شیرینش کند، بلکه برای اینکه جذابیت آن را چند برابر سازد.

در عمق نت‌ها، پایه‌های لاگانوف جا خوش می‌کنند؛ همان‌جایی که چرم کهنه‌ی تیره با لوبان دودآلود و لمس خفیفی از نعناع هندی خاکی در هم آمیخته‌اند. این لایه‌ها همچون ردپای مردی‌اند که سال‌هاست از مسیرهای سخت گذشته و حالا در آرامشی سنگین و فلسفی ایستاده است. چرم حس وقار و جسارت می‌دهد، لوبان بوی معما و رمز و راز، و نعناع هندی عمق و پایداری رایحه را تضمین می‌کند.

وقتی لاگانوف روی پوست می‌نشیند، کم‌کم گرم‌تر می‌شود؛ اما این گرما شبیه آتش تیز نیست—شبیه زغال سرخ‌شده‌ای‌ست که ساعت‌ها گرما می‌دهد و هرچه می‌گذرد، بوی خوش‌تری آزاد می‌کند. تلخی عطر در انتهای مسیرش به بلوغ می‌رسد؛ تلخی‌ای مردانه، پالوده و باوقار که نشان می‌دهد با عطری معمولی طرف نیستید.

لاگانوف عطری‌ست برای مردانی که ترجیح می‌دهند دنیا را با سکوت فتح کنند. از آن رایحه‌هایی که وقتی از کنار کسی عبور می‌کنید، ردّش مثل یک امضای نامرئی در فضا باقی می‌ماند—عمیق، گرم، تلخ و به شکلی بی‌نهایت جذاب، مردانه.